W PARKU, KTÓREGO NIE MA
 
o tym arcie:
Tytuł pracy jest parafrazą tytułu znakomitego filmu Andrzeja Barańskiego "Nad rzeką, której nie ma". Tak jak w tym filmie bohaterowie mieli swoją rzekę, tak ja i moi przyjaciele mieliśmy swój park. Projekt "W parku, którego nie ma" to moje fotografie z rysunkami Moniki Prus, obrazującymi nasze wspólne alegorie dzieciństwa. Praca ta jest wyrazem naszej nostalgii za dzieciństwem, sentymentu do beztroskiego, sielankowego życia dziecka, wyrazem żalu za czymś, co być może uciekło bezpowrotnie. To taki nasz skromny mały bunt przeciwko światu dorosłych i mała gloryfikacja bycia dzieckiem
inne tego autora:
o tym artyście:
Dominik Śmiałowski
Inspiruje się wszystkim wokół, każdym na ulicy, każdą ludzką sytuacją, każdym przeczytanym zdaniem, nawet bardziej zdaniem niedokończonym, oczywiście światłem, i tym wlatującym do pokoju i tym niechcianym rozbitym o żaluzje, zauważam spojrzenie i mogę dopisać dalszą historie, mam taką małą karteczkę, na której smaruje pomysły, w dzień leży w kieszeni, w nocy przy łóżku